Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Müzik)
Getir Leyla.
Bahar Hanım, ben yaparım. Siz zahmet etmeyin.
Yok yok, ne zahmeti. Ben keyif alıyorum ev işi yapmaktan.
Hem burada, başka türlü vakit nasıl geçecek ki?
Leylacığım, sen biraz çocuklarla ilgilenebilir misin?
Kazağın çok yakışmış.
Sağ ol.
Sana, teşekkür etmek istiyorum Bahar.
Öyle mi?
Ne için?
Bana ve çocuklarıma olan davranışların için.
Sayende, kardeş gibi büyüyebilecekler.
Bizim olaylarda, bir suçumuzun olmadığını görüp...
...çocuklarına da anlatmaya çalıştın.
Bu, herkesin yapabileceği bir şey değil.
(Tezgâha vurma sesi)
Sen benim, aptal olduğumu mu sanıyorsun?
Efendim.
Sen, benim aptal olduğumu mu sanıyorsun, dedim. Duydun beni.
Nereden çıktı bu şimdi?
Sizin olaylarda bir suçunuz yok, öyle mi?
Evet, çocukların bir suçu yok bu olaylarda.
Hiçbir suçu yok hem de ama...
Ama senin için ben aynı şeyi söyleyemem.
Sen, benim çocuklarımın okuluna geldin.
Bana ne zaman çıkacaklar, diye sordun.
(Geçiş sesi)
Affedersiniz.
Ne zaman çıkacaklar acaba?
Birazdan çıkarlar.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
(Geçiş sesi)
Bakar mısınız?
(Müzik)
Şapkanız düştü de.
Aa!
Siz hiç zahmet etmeyin. Lütfen.
-(Bahar) Çok teşekkürler. -Rica ederim.
Gel bakalım.
Bereni düşürdük oğlum, bak.
(Geçiş sesi)
Seni hatırlamayacağımı mı sanıyorsun?
Senin gibi giyinen birini, oralarda unutmak mümkün değil.
-Ben-- -Sen...
...bizim varlığımızdan haberdardın.
Bence, beni otele getirten...
...ve çocuklarımı kaçırtan da sendin.
Daha neler.
Eğer, seni okulda gördüğümü hatırlamasaydım...
...böyle bir şey, hayatta aklıma gelmezdi.
Ama gördüm.
Ve hatırlıyorum.
Sen, aylardır bizim hayatta olduğumuzu biliyordun.
Ben okula falan gelmedim.
Bence karıştırıyorsun.
Bence sen, benim aptal bir kadın olduğumu düşünüyorsun.
Ve hata ediyorsun.
Ben aptal bir kadın değilim.
Bunu bil.
Ve ayağını denk al!
(Doruk) Anne, anne, anne!
Babam, evin arkasında ne buldu.
Hadi gel. Bak, bak, bak!
Tamam.
-(Doruk) Hadi anne, hadi. -Geldim anneciğim.
Ne buldu, bakalım.
(Müzik)
(Bahar) Dur oğlum. Dur.
Doruk, Nisan! Hadi, koşun!
Koş oğlum.
(Sarp) Dikkat et, dizini vurma.
(Sarp) Hoppala!
Şimdi ayakkabıları çıkaralım önce.
-(Sarp) Gel şöyle. Montu da çıkaralım. -Gel, seni de çıkaralım.
-(Sarp) Terleriz. -Bir, iki hop!
(Sarp) Gel bakalım oğlum. Gel oğlum, gel.
(Sarp) Gel bakalım. Şöyle dur. Dur bakalım.
-Evet. Hazır mıyız? -Evet.
Gel bakalım şöyle, gel bakalım. Gel kızım sen de.
-Ortada zıplıyoruz, tamam mı? -Tamam.
-(Bahar) Dikkatli olun. -Evet, yavaş yavaş.
Yavaş yavaş zıplıyoruz. Bir.
Aa!
Ay, Nisan!
(Sarp) İyi misin kızım?
(Sarp gülme sesi)
Dikkatli ol.
Anne, hadi sen de gel.
(Doruk) Evet anne. Lütfen.
(Nisan) Anne, hadi gel.
(Doruk) Hadi anne, hadi.
Ama şimdi taşımaz, dördümüzü taşımaz.
Çok büyük bu, hadi gel.
(Doruk) Gerçekten çok eğlenceli.
Hadi gel, gel, gel.
-Tamam. Geliyorum. -Yaşasın.
Geliyor.
("Selda Bağcan - Öyle Bir Yerdeyim Ki" çalıyor)
(Sarp) Gel kızım ortada...
Evet, bu tarafa.
(Sarp) Bu tarafa hadi, annenizi de alın.
(Sarp) Hadi, anneyi de getirin bakalım.
Yardım edin anneye.
-Tamam, dur. Ben çıkayım. -(Doruk) Ben de tutuyorum.
-Tamam. -Gel, gel.
"Öyle bir yerdeyim ki"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
("Selda Bağcan - Öyle Bir Yerdeyim Ki" çalıyor…)
(…)
"Öyle bir yerdeyim ki"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
Öylece bıraktık onu orada, tek başına.
Kalktık gidiyoruz sıcacık evimize, o da orada soğukta.
(Hüzünlü müzik)
Anası bile bıraktı gitti.
Kalktı gitti kadın.
Çocuğu öyle toprak altında.
Anne, biraz daha oynayalım lütfen.
-Gel oğlum, gel. -Oğlum ama bak, hava azıcık serinledi.
Hem siz de çok terlediniz, olmaz.
Eve girelim artık sonra oynarız, tamam mı?
Hadi.
-Ah, yorulduk. -Anne?
-Ha? -Saçın çok komik olmuş.
Nasıl olmuş?
Şey gibi ol...
Ne gibi?
Marul.
Marul gibi mi?
Oğlum sen ne âlemsin. Nereden aklına geliyor, böyle şeyler?
Baba, az önce binmiştik ya, o şeyin adı neydi? Unuttum da.
Trambolin kızım.
-Trambon. -Tranbonbon.
-Tranbonbon mu?
Tranbonbon.
-O da güzelmiş. -Tranbonbon.
-Evet çok güzel.
Tranbonbon.
Geç bakalım.
-Evet oğlum. -Tranbonbon.
-Bence öyle diyelim. -Bence de.
(Nisan) Tranbonbon.
(Bahar) Geç.
(Kapı vurma sesi)
Gel.
Ben, Ali'yle Ömer'i yatırıyorum Pırıl Hanım.
Sabahtan beri çok yoruldular.
Tamam.
Sarp bahçede mi hâlâ?
Biraz önce, Bahar Hanım'la çocukların seslerini duydum. İçeri geldiler.
Teşekkürler.
(Müzik)
Cenazeyi, memlekete niye götürmediler anlamadım.
Eski kocası götürmeyin, demiş.
Aslı'yla, Tunç en azından annelerini, ziyaret etsinler istedi herhâlde.
Bilmiyorum ki.
(Hüzünlü müzik)
Aa!
Jaleciğim.
Haber verseydin, biz yardımcı olurduk sana.
Yok, yok arabayı şuraya park ettim de. Taşımak zor oldu.
Yengem yukarıda mı?
Yukarıda.
Yeliz'in annesiyle akrabaları da geldi.
Haa!
Tamam, ben yukarı çıkayım o zaman dayıcığım.
-Ver onları bana. -Ay, yok, yok.
-Ben hallederim Enver abi. Alayım onları. -Ay Arif, gerçekten teşekkür ederim.
Buyurun.
(Hüzünlü müzik)
(Sarp) Al bunu da.
Bunları buraya kadar yapalım.
Çok çok olsunlar.
Milyon milyon olsunlar.
Oğlum sen bana, bütün odunları taşıtacaksın.
Yoruldun mu?
Yok, yorulmadım.
Ahh!
Hiç yorulur muyum ben oğlum?
Ben daha çok gencim ve çok güçlüyüm, bak.
Off!
(Sarp gülme sesi)
Enver dedem biraz yaşlı, anneannem de yaşlı.
Onlar yorulabilirler.
Dorukcuğum, gel bakalım.
Hiçbir kadına, yaşlısın denmez.
Yoksa başına, çok kötü şeyler gelebilir.
Neden?
Çünkü çok kızarlar, öyle söylenmesine.
Tamam.
Yeliz teyzem de şişko denilince kızıyor.
(Müzik)
Nisan, Doruk ne yemek yapayım?
Kıymalı patates mi, yoksa patlıcan yemeği mi?
-Kıymalı patates. -Tamam.
(Nisan) Anne?
Anneannem ne dedi?
Anneannenizle konuşmadım ben.
Enver dedemle mi konuştun?
Yok, onunla da konuşmadım.
Arif abinizi aradım.
(Nisan) Arif abi ne dedi?
Ne yapıyorlarmış?
İyilermiş. Hepsi çok iyiymiş.
Bizi sordu mu?
Sordu tabii, sormaz olur mu? Sordu sizi.
(Bahar) Ben de çok iyiler, dedim. Sizi çok özlediler, dedim.
O da sizi çok özlemiş. Çok öpüyor sizi.
(Doruk) Onlar da gelsinler.
Ben, Ceyda ablamı çok özledim.
(Doruk) Dedemi de çok özledim.
Anneannemi de çok çok özledim.
(Nisan) Ben de çok özledim.
Yeliz teyzemi özledim.
Aslı'yı özledim, Tunç'u özledim.
Bir de Arif abimi özledim.
(Bahar) Ben de hepsini çok özledim.
Ama buraya gelemezler.
Hem çok uzak, hem burada zaten çok kalabalığız.
Arif kim?
Ev sahibimiz.
Ev sahibiniz mi?
Evet.
(Müzik)
(Geçiş sesi)
Bahar!
Arif!
(Geçiş sesi)
Hayırdır?
Ne var?
Niye yıkıyorsun milletin kapısını, sabahın köründe?
Burada kalan kadın, o nerede?
Kadın falan yok. Hadi aslanım, bas git.
-Fazla dolanma buralarda. -Ne diyorsun lan sen?
Bas, git gidiyorum lan!
Yoksa çok fena olur. (Geçiş sesi)
Biliyor musun, Arif abimizin arabası var.
Öyle mi?
(Doruk) Evet.
Demek Arif abinizin arabası var.
Peki, sen hiç bindin mi, Arif abinin arabasına?
Nisan da bindi.
Hım.
Peki anneniz?
O da bindi.
Bizi arabayla Arif abi, bazen okula götürüyor.
Neden kızım?
Götürüyor işte.
Çünkü bizi, çok seviyor.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bir şey sormak istiyorum.
Okula geldiğimden eminsen, neden Sarp'a söylemedin?
(Gerilim müziği)
Henüz söylemedim.
(Gerilim müziği)
Bahar'la konuşmam gereken bir konu var. İzin verir misin?
Bence ne konuşacaksan, Pırıl'ın yanında konuşabilirsin.
O senin karın.
(Gerilim müziği)
Ben, sizi yalnız bırakayım.
Rahat rahat konuşun.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ne konuşacaksın benimle?
Tek telefon hakkında, anneni ya da babanı niye aramadığını merak ettim.
(Gerilim müziği)
Bahar, kim bu Arif?
Ev sahibi, dedim ya.
Neden onu aradın?
(Gerilim müziği)
Bahar, neden onu aradın?
-Sana ne? -Ne demek sana ne?
Sana ne demek; seni ilgilendirmez demek.
Üstüne vazife değil demek ya da Ceyda olsaydı "Seni ırgalamaz." derdi.
O demek, sana ne.
Senin bu adamla, ilgin ne?
Sana ne?
Biz arabaya binerken de gelen oydu, değil mi?
Sana ne?
Annenlerin evinin orda da görmüştüm. Ne işi vardı orada?
Sana ne?
-Ne demek sana ne? -Sana ne?
(Gerilim müziği)
Sana ne dedim ya işte!
Ben sana soruyor muyum, Pırıl'la ikizleri normal yolla mı...
...yoksa tüp bebekle mi yaptınız, diye.
Sormuyorum. Neden? Çünkü beni ilgilendirmiyor.
Arif de seni ilgilendirmiyor. O yüzden, sana ne?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Hüzünlü müzik)
Sakin ol, sakin ol, sakin ol.
Söylemez. Bence söylemez.
Sakin ol. (Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Gerilim müziği)
(Sarp nefes sesi)
Sarp.
(Gerilim müziği)
Bir şey mi oldu?
Yok.
Yok bir şey.
İstersen ben çıkabilirim.
(Sarp) Olur, sen bilirsin.
(Sarp) Pırıl?
Efendim?
(Gerilim müziği)
Bahar'ın kaçırılacağından nasıl haberin oldu, hiç söylemedin bana.
-Ben-- -Hemen!
Lafı uzatmadan söyler misin?
(Gerilim müziği)
O gece telefonum çaldı ve...
Ve?
(Geçiş sesi)
Alo Pırıl, ben Şirin.
Beni dinlemen lazım, sana bir şey söyleyeceğim.
Çok kötü bir şey oldu.
(Geçiş sesi)
Nezir'in evinde çalışan biri, beni aradı.
Para istedi ve bu bilgiyi verdi.
Nezir'in evinde çalışan biri, senin telefon numaranı...
...nereden bulmuş olabilir ki?
Bilmiyorum ki, bulmuş işte.
Sonuçta verdiği bilgi doğruydu, değil mi?
(Gerilim müziği)
O numarayı kimse bulamaz.
Baban, Münir, sen, ben dışında kimse bulamaz.
(Sarp) Doğruyu söylemiyorsun.
Sakladığın bir şey var.
Sarp, gerçekten--
Sen tanımadığın birinin telefonuyla, beni oraya göndermezsin.
En başta da bunun bir tuzak olmasından korkarsın.
(Gerilim müziği)
O gece benim odama geldiğinde, bu bilginin doğruluğundan emindin.
Hiç şüphen yoktu.
(Geçiş sesi)
Sarp, aç kapıyı! Hadi çabuk ol, Sarp aç kapıyı!
Sarp! Sarp aç! (Kapı vurma sesi)
(Sarp) Ne oldu?
Pırıl!
-Ne oldu? -Sarp, Nezir'in adamları.
-Ee? -Baharlara baskın yapacaklarmış.
-Ne zaman? -(Pırıl) Şimdi!
-Şimdi mi? -Evet, hadi çabuk hazırlan!
Çabuk!
-Münir niye söylememiş bana? -(Pırıl) Bilmiyorum.
(Kasa tuş sesi)
(Gerilim müziği)
-(Sarp) Benden haber bekle, tamam mı? -(Pırıl) Tamam.
(Gerilim müziği)
(Sarp dış ses) Eğer baskını sana haber veren, güvendiğin biri olmasa...
...sen beni oraya göndermezdin.
(Geçiş sesi)
Tanıdığın biri söyledi, değil mi Pırıl?
Değil mi?
(Gerilim müziği)
Pırıl.
Yüzüme bak, gözlerime bak.
Ve bana doğruyu söyle.
Lütfen.
(Gerilim müziği)
Kim söyledi sana?
(Sarp) Pırıl.
Sana kim söyledi, dedim.
Münir söyledi.
-Münir mi? -Evet.
Sana niye söyledi de bana söylemedi?
Anlamıyorum, bu ne saçmalık Allah aşkına Pırıl?
(Pırıl) Anlaşılmayacak bir şey yok.
Bu bilgiyi, Nezir'in adamından almış.
Bana haber verdi ve sana söylememi istedi.
Neden?
(Gerilim müziği)
Neden bana söylemedi?
Neden bana gelmedi?
(Gerilim müziği)
-(Suat) Hele şükür gelebildin. -Kusura bakmayın Suat Bey.
Yol çok kötüydü.
Otur, otur da anlat.
(Suat) Nasıl durumlar?
Sarp, sizi görünce ne yaptı?
Hiç memnun olmadı tabii ama...
...Nezir yerimizi tespit etti, otel açığa çıktı diyince...
...söyleyecek sözü kalmadı.
Palavraya inandı yani, hı?
Ben de beklemiyordum ama Pırıl Hanım haklı çıktı.
Sarp, hâlâ ona güveniyor.
Sen, bir şey mi söyleyeceksin?
Dağ evindeyken, bir şey oldu da onu söyleyecektim.
Pırıl Hanım, Sarp Bey'e dedi ki, hepinizin hayatını ben kurtardım.
Ne demek şimdi bu?
Nezir'in, Bahar'ın evini basacağını Sarp Bey'e söyleyen, Şirin değilmiş.
-Pırıl Hanım'mış. -Nasıl?
Pırıl bunu, nereden bilecek ki?
Yok canım, olmaz öyle şey.
Suat Bey, ben de çok şaşırdım ama onlar konuşurken, kendi kulaklarımla duydum.
Aynen böyle söyledi Pırıl Hanım. Sarp Bey de bir şey demedi.
(Gerilim müziği)
Pırıl, bütün gün otelde kapalı.
Kimseyle de görüşmüyor.
Ama sen diyorsun ki--
Ne duyduğumdan, yüzde 100 eminim Suat Bey.
Ben de bütün yol boyunca, bunu düşündüm ama çıkamadım içinden.
(Gerilim müziği)
Oteldeki bütün adamlarımızı sorguya çek.
(Suat) Pırıl bizden habersiz kimseyle konuşmuş mu, kimse gelmiş mi?
Peki.
(Kapı vurma sesi)
Ne var?
(Azmi) Benim, Azmi.
(Gerilim müziği)
Gel!
(Kapı açılma sesi)
(Gerilim müziği)
-Efendim, ben-- -Sen beni hayal kırıklığına uğrattın.
(Nezir) Hem de çok büyük hayal kırıklığı.
Çok kolay bir işi, eline yüzüne bulaştırdın.
Bahar'ı elinden kaçırdın.
Bir kadının ölümüne sebep oldun ki bundan nefret ettiğimi bilirsin.
Ne deseniz haklısınız.
(Gerilim müziği)
En kötüsü de ne biliyor musun?
(Gerilim müziği)
Oğlumun katiline yenilmek.
Beni atlattı.
Kim bilir, kaçıncı kez.
Beni yendi.
Ve bütün bunlara rağmen, seni öldürmedim.
(Nezir) Acaba niçin, hiç düşündün mü?
Acaba, Nezir Korkmaz nasıl beni öldürmedi diye...
...sordun mu kendine, hı? Sordun mu?
-Her saniye. -O zaman gözün aydın.
Çünkü nedenini öğrenmek üzeresin.
Öl deseniz...
...öleceğimi biliyorsunuz.
Öl demeyeceğim.
Öldür diyeceğim.
-Suat Bey'i mi? -(Nezir) Hayır.
O zor bir iş olur senin için, becerebileceğini sanmıyorum.
Daha kolay bir hedef düşündüm sana.
Münir.
(Gerilim müziği)
Kardeşini öldürmeni istiyorum.
Kendi ellerinle, benim gözümün önünde.
(Gerilim müziği)
Emredersiniz.
(Suat) Allah kahretsin! Resmen kendi ayağımıza sıkıyoruz.
Ve benim o aptal kızım, kocasını o Bahar denilen kadına kaptırmamak için...
...çocuklarını da alıp, o dağ başına gitti.
Hadi oturma kalk, kalk. Git.
Pırıl'ın bunu nereden öğrendiğini, mutlaka bilmek istiyorum.
Elimden geleni yaparım Suat Bey.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Çünkü baban, beni gözden çıkardı değil mi Pırıl?
Münir'e de sessiz kalmasını söyledi, değil mi?
Evet ama Münir yapamadı.
(Pırıl) Vicdanı izin vermedi.
Çünkü beni, babamdan daha iyi tanıyor.
Senin başına bir şey gelirse...
...benim yaşayamayacağımı, çok iyi biliyor.
Bu yüzden, seçim şansını sana bıraktı.
(Sarp) Bahar'dan kurtulmak...
...ya da kurtulmamak arasındaki, seçim şansını sana bıraktı.
Sessiz kalabilirdin.
İşte o zaman, neler olurdu kim bilir?
(Duygusal müzik)
Teşekkür ederim Pırıl.
Çok teşekkür ederim.
(Duygusal müzik)
Sen, hep iyi bir insan oldun.
Senden şüphe duyduğum için affet beni.
(Duygusal müzik)
(Kadın) Ben onsuz ne yapacağım, yavrum benim.
(Ağlama sesi)
Ceyda abla, biz odamızda resim yapabilir miyiz?
Olur, olur gülüm. Yapın hadi.
-Güzel kızım. -Yok canım, sağ ol.
(Ağlama sesi)
Teşekkür ederim.
(Ağlama sesleri)
(Kadın) Ne yapacağım ben onsuz yavrum?
(Jale) Yenge yardım edeyim mi?
(Hatice) Yok canım sağ olasın, ben yapıyorum.
Zaten birazdan, herkes bir karıştıracak.
Adettir ya.
(Duygusal müzik)
Ceyda, iyi misin sen?
Yeliz'den iyiyim en azından.
Anasından da iyiyim.
(Ceyda) Kurban olduğum, çocuklarından da iyiyim.
Ondan ötesini de bilmiyorum işte.
Yani git istersen, dışarıda biraz dinlen.
Kimse kusura bakmaz, merak etme.
(Hatice) Jale doğru söylüyor.
Gidip biraz dinlensen, iyi olacak kızım.
Kız, biz niye yaşıyoruz be?
Hı?
Madem hepsi bu kadar, ne diye çekiyoruz bu dünyanın kahrını?
Uğurlanman bir helvaya bakıyor.
Bir top bez, bir çukur, hadi yallah.
Çektiklerini de yanına alıyorsun tabii.
Sen, anam elbisem çamur olmasın derken...
...yığıveriyorlar toprağı üstüne.
(Duygusal müzik)
Kız, biz ne halt etmeye geliyoruz bu dünyaya, desenize bir. Hı?
Ne demeye, bu kadar gayretleniyoruz yaşayacağız diye.
Şimdi...
...dün...
...cenaze için ojelerimi silerken, düşündüm ben mesela.
İnsanlar, niye boyuyor tırnaklarını?
Yani ne bileyim, ilk kimin aklına geldi...
...ben tırnağımı boyayayım da güzel olur diye.
(Duygusal müzik)
Hı?
Efendim?
Tırnak boyamayı diyorum.
Kız öleceğiz be, öleceğiz. Ne tırnağı, ne boyası?
Manikürü, pedikürü, moru, kırmızısı, yeşili, frenchi.
Ceyda, tamam yeter kızım.
Hadi gel, sen bana yardımcı ol. Karıştır biraz, hadi kızım.
Hadi.
(Duygusal müzik)
(Ceyda) Belki de bir manası yoktur yaşamanın.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Enver) Hatice ne oldu, bir şey mi alınacak?
(Hatice) Yok, bir şey alınmayacak.
Enver, Ceyda beni korkutuyor.
Biz niye yaşıyoruz ki demeye başladı.
Normaldir Hatice.
(Enver) Birisi ölünce, insan düşünür böyle şeyler, kolay değil ki.
Yok, öyle değil yani yüzündeki ifadeyi bir görsen, ben korktum.
Jale de korktu. Yani aklımdan, çok kötü şeyler geçiyor.
Canına kıyacak gibi.
Bak sonra bir şey olursa, kahrımızdan ölürüz, haberin olsun.
-Nereye? -Helva!
(Duygusal müzik)
(Arif) Valla ben de Ceyda'yı iyi görmüyorum Enver abi.
Valla çaresiz kaldım.
Gel bizde kal diyorum, istemedim.
Biz sende kalalım dedim, onu da istemedi.
Kızcağız, hiçbir yerlere sığamıyor.
(Duygusal müzik)
-Asıl ben seni iyi görmüyorum. -Beni boş ver şimdi.
-Bahar Sarp'la gitti diye-- -Boş ver dedim ya Enver abi.
(Duygusal müzik)
Sen benim kusuruma bakma.
(Duygusal müzik)
Hah, bir bu eksikti.
(Duygusal müzik)
-Arif, kızma babana. -Ne demek, kızma babana Enver abi.
Oğlunu korumak istedi aklınca.
Oğlunu öldürürüz demişler adama, ne yapsın korkmuştur.
İstemez tabii o da tek evladına zarar gelsin.
(Duygusal müzik)
Tek çocuk değilim ki ben.
Nasıl?
İki kardeşiz biz.
(Duygusal müzik)
Ne yapıyorsunuz bakalım?
Oyun oynuyoruz.
Biraz dışarı çıkıp, etrafı keşfedelim mi?
Bilmem, annem izin verir mi?
Kızım, ben de sizin babanızım.
Yani bahçeye çıkmak için annenizden izin almaya gerek yok ki.
-Tramboline bindik ya. -Hı?
Annem bugün, dışarı çıkmamıza izin vermez bence.
Ben üşürüm belki. Nisan'ın da ateşi çıkabilir.
-Nisan senin ateşin yok. -Teşekkür ederim.
Haklısınız aslında.
O zaman burada kalıp, burada muhabbet edelim.
(Müzik)
Ee, anlatın bakalım.
Tarlabaşı'ndaki evinizi, seviyor musunuz?
-Çok seviyoruz. -Çok güzel bizim evimiz.
Senin evin güzel mi?
Eh işte, güzel sayılır. Yani sizinki kadar güzel olmasa da.
Peki, senin evin büyük mü?
Sayılır.
Anneannemin evi var, çok büyük.
Tam üç tane odası var.
Bizimse bir tane odamız var.
Ceyda ablanızı, Yeliz ablanızı biliyorum, karşı komşunuz.
Peki, başka komşunuz var mı?
Aa!
Bakın, burada ne var?
Tabletciğim var.
Bu senin mi?
Yok, Pırıl teyzenizin.
Oynayabilir miyim?
Bence şimdi elleme oğlum, Pırıl teyzeniz gelsin...
...sorarız, izin verirse oynarız. Tamam mı?
Ee, başka kim var komşunuz?
Arif abi var, Yusuf amca var.
Arif abi, ev sahibiniz mi?
(Nisan, Doruk) Evet.
Seviyor musunuz onu?
Çok seviyoruz, çok iyi biri.
Nasıl iyi biri?
Hep bize yardım ediyor.
(Gerilim müziği)
-Ne iş yapıyor? -(Nisan) Kahvesi var.
Biz bazen orada oturuyoruz. Arif abim, çok güzel tost yapıyor.
-Öyle mi? -(Nisan) Evet.
Bir keresinde okulda, çocuk-aile etkinliği vardı.
Annem işten gelememişti, Arif abim gelmişti.
Ama Nisan arkadaşlarına, Arif abi bizim babamız, dedi.
-Demedim. -Dedin.
-(Nisan) Demedim. -Dedin!
Ya, demedim işte diyorum sana ya!
-(Sarp) Kızım, tamam. -Demedim, demedim, demedim!
-(Sarp) Kızım, Nisan. -(Doruk) Dedin!
-Biz de sana kızdık. -Niye söylüyorsun bunu?
Çok kötü bir çocuksun sen.
Kızım, kızım tamam.
Tamam, üzülme artık.
Bazen, olur öyle şeyler.
İnsanın ağzından, istemediği cümleler çıkabilir, tamam mı?
Tamam mı kızım, üzülme.
Ben de bizim babamız var, dedim.
Dorukcuğum.
-Ama dedim. -Oğlum, tamam.
Nisan da babamız nerede, dedi.
Senden nefret ediyorum. Sen, benim kardeşim değilsin artık!
Ama dedin.
Tamam kızım, Nisan. Gel buraya, tamam.
Tamam, üzülme.
Bak bana, bana bak.
Kızım.
Senin baban benim.
Ve beni, çok sevdiğini biliyorum.
O gün öyle söyledin, çünkü beni çok özlemiştin.
Babamı istemiştim.
Başka çocuklar gibi, benim de babam gelsin istemiştim.
Biliyorum kızım, biliyorum.
Orada olamamam...
...senin suçun değil.
Benim suçum.
O yüzden, üzülme artık.
Üzülmesi gereken sen değilsin, benim.
Hayır babacığım, sen de üzülme.
(Duygusal müzik)
Biraz konuşmamız lazım.
Ali'yle Ömer mızırdıyormuş. Onlara bakacaktım.
Birazdan bakarsın.
Ne oldu?
Bu tableti, niye buraya getirdin?
Niye aşağıda bıraktın?
Ben onu her yere götürüyorum, biliyorsun.
Kimsenin internete girmesini istemiyorum bu evde.
Ne Bahar'ın, ne çocukların.
Dünyayla, hiçbir bağlantı istemiyorum.
Bahar, o kadının öldüğünü öğrenirse, onu burada tutamam.
Ve nedense, bunu bilerek yaptın.
Bu tableti aşağıda, bilerek bıraktın gibi geliyor.
Öyle mi?
Bak bakalım, içinde sim kart var mıymış?
(Pırıl) Sim kartını çıkarttım, merak etme.
Kimse oradan, internete bağlanamaz.
(Pırıl) Ben de senin kadar, tehlikenin farkındayım Sarp.
Benim de çocuklarımın hayatı söz konusu.
Özür dilerim.
Şimdi çocuklara bakmaya, gidebilir miyim?
Tabii.
Pırıl...
...telefonunu da verir misin lütfen?
Dışarıyla mümkün olduğunca, az bağlantı kurmamız lazım.
(Sarp) Çok acil bir şey olursa, bana söylersin.
Kimi aramamız gerekiyorsa, ararız.
Peki ama ya önemli bir şey olursa?
Münir'le babam, bize ulaşmaya çalışırsa ne olacak?
Onlar, dışarıdaki adamlardan ulaşacaklar.
Benim de telefonum kapalı.
Ha bir de...
...Bahar'a ve çocuklara...
...burada biz arıza olduğunu ve telefonun çekmediğini söyleyeceğiz.
Tamam mı?
(Pırıl) Al bakalım.
Teşekkür ederim.
(Müzik)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
Jaleciğim, geç oldu. Hadi sen git artık.
Biz Ceyda'yla hallederiz.
Yok yengeciğim, ben zaten Bora'yı babasına bıraktım.
İşim bitince, gidip alacağım.
Yenge, yenge...
...sorayım mı, erken mi?
Sor, sor tabii.
Ceyda...
...biliyorum, sırası değil şimdi ama...
...ben hâlâ bir bakıcı bulamadım. İstersen, sen gel bak Bora'ya.
Ne bileyim evden çıkmış olursun, kafan dağılmış olur.
(Jale) Ne dersin?
Yok, istemem.
Hemen öyle kesip atmasan. Belki de iyi gelir sana, hı?
İstemem.
Benim şimdi, öyle çocuk bakacak kafam yok.
(Kapı vurma sesi)
Ben bakarım.
Herkes gitti mi Hatice?
Gittiler. Gel içeri.
(Hatice) Biz de etrafı toplayıp, çıkacağız zaten.
Hiç içime sinmiyor, onu burada bırakmak.
Kalmayın da diyor. Ne yapacağız?
-Nerede Ceyda? -Mutfakta.
(Duygusal müzik)
Ceyda kızım.
Bir şey diyeceğim ben sana.
Ne oldu babalık?
Kızım, senin halin iyi değil.
(Enver) Aklımız sende kalacak.
(Enver) O yüzden...
...ya sen gel, şu birkaç günü bizde geçir...
...ya da...
...müsaade edersen, biz sende kalalım.
Başka türlüsü, bizim içimize sinmeyecek.
Ben öyle manyak manyak konuşunca, korktunuz siz değil mi?
(Ceyda) Kıyamam ben size.
Siz bakmayın bana.
Ben öyle, boş boş zevzeklik ettim.
Hani kendimi öldürecek falan değilim.
Çok meraklı olduğumdan değil de bu dünyaya...
...Arda var.
Ona para yollamam lazım.
Sonra siz varsınız.
(Ceyda) Ben kıyamam size. Bir de benim ölümümü, kaldıramazsınız siz ha.
(Gülme sesi)
Kız, vallahi böyle sevenlerinin olması da zormuş ha.
Böyle insan kendi derdini, üzüntüsünü bırakıyor, onları düşünüyor.
Ceyda...
...ben istersen, burada kalırım seninle.
Kız, senin ne işin var burada?
Buralarda uyuyamazsın sen.
(Ceyda) Hadi sen git, gül gibi evine.
Vallahi, Allah razı olsun senden de. Bütün gün koşturdun.
Yani öyle dışarıdan, soğuk nevale gibi görünüyorsun ama...
...bu dallardan sarkan buz kalıpları var ya...
...ama işte insanın ne olduğu, dışarıdan anlaşılmıyormuş.
Değil mi kız anne?
Öyledir Jale'miz. Çok hakikâtlidir.
Bak iyiyim ben. Vallahi.
Bak, ararsınız kafanıza estiğinde.
Zaten Arif de burada. Sağ olsun, o da göz kulak oluyor bana. Hı?
Sen de kötü olursan, bizi arayacaksın ama tamam mı?
Ararım, ararım tabii. Hadi gidin artık. Bundan sonrasını ben hallederim.
Ama her şey, sana kaldı kızım.
Ay, kalsın zaten daha iyi.
(Ceyda) Bana da oyalanacak bir şey olur.
İnsan boşta kalınca böyle, daha çok sarıyor bütün gün olan bitene.
Ceyda, benim çantam vardı.
(Ceyda) Bu değil mi?
-Hadi güle güle. -Hadi, görüşmek üzere.
Hadi görüşürüz.
Hadi, kal sağlıcakla.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ah be Yelloz!
Ali'yle Ali uyudular mı?
Uyumuşlardır herhâlde.
(Nisan) Ali'yle Ömer onların adları.
İkisi de aynı işte.
Burunları da aynı, bacakları da aynı, dudakları da aynı.
İkisi de Ali işte.
Hadi, gir bakayım yatağa.
(Doruk) Ayakları da aynı.
Siz uyuyun, ben de size su getiriyorum. Tamam mı?
(Bahar) Bir de mutfakta, bir iki işim var. Onları halledip geleceğim.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
Niye kalktın?
Babamla uyuyacağım.
Hayır, oraya gidemezsin!
Yoksa annem sana, çok kızar!
Hiç de kızmaz.
(Hareketli müzik...)
(...)
(Ağlama sesi)
(Hareketli müzik)
(Ağlama sesi)
Aa, Dorukcuğum.
Sen ne zaman geldin?
Şimdi.
Bir şey mi oldu?
Babanı mı arıyorsun?
Yok.
Burada uyuyabilir miyim?
Tabii uyuyabilirsin.
Ben çok sevinirim.
Baban da çok mutlu olur.
(Pırıl) Hadi gel. Babana sürpriz yapalım.
(Öpücük sesi)
(Müzik)
Gel bakalım.
Onda oyun var mı?
Evet, var bir tanem.
Oynayabilir miyim?
Tabii oynayabilirsin.
Bak, ben sana göstereyim.
(Doruk) Ben bu oyunu biliyorum.
Yeliz teyzem de oynuyor.
Ama ben onu yeniyorum.
Öyle mi?
Belki beni de yenersin.
Al bakalım.
(Müzik)
(Sarp) Benim yakışıklı oğlum.
(Sarp) Benim güzel oğlum.
(Sarp) Benim güzel oğlum muymuş bu? Ha?
Benim, güzel oğlum muymuş? Güzel oğlum.
(Öpücük sesi)
(Sarp) Yerim ben seni.
(Duygusal müzik)
Nisan, kızım.
Kardeşin, kötü bir rüya görmüş kızım.
Ona, iyi geceler dilemek ister misin?
Belki ablası, onu öperse...
(Ağlama sesi)
Leyla, al sen.
(Ağlama sesi)
(Duygusal müzik)
Nisan, kızım.
(Nisan) Gelme buraya artık! İstemiyorum seni!
(Nisan) Sen benim babam değilsin! Onların babasısın!
(Bahar) Ne oldu?
(Duygusal müzik)
Ali ağlıyordu.
Ben de onu sakinleştirmek için kucağıma aldım.
Tam onu öpüyordum, Nisan gördü.
Çok üzüldü.
Ben Doruk'la Nisan'ın yanında, Ali'yle Ömer'den uzak durmaya...
...onlarla ilgilenmemeye çalışıyorum ama...
(Bahar) Doğru yapmıyorsun.
Bu yaptığın yanlış.
Ali ve Ömer de senin çocukların.
(Bahar) Onların da senin ilgine ihtiyaçları var.
Normal davran.
Her zaman nasılsa, öyle davran.
Çünkü gerçekleri saklamak...
...hiçbir işe yaramaz.
Ali ve Ömer'i sevdiğini, Nisan ve Doruk'tan saklayamazsın.
Hem bu, onlar için çok daha incitici olur.
O yüzden dürüst ol.
Tabii eğer yapabilirsen.
(Bahar) En iyisi bu.
Ben Nisan'la konuşurum, merak etme.
O çok akıllı ve hassas bir çocuk. Anlayacaktır eminim.
İyi geceler.
(Sarp) İyi geceler.
(Bahar) Ben geldim.
(Bahar) Suyunuzu da getirdim.
Doruk nerede?
Kızım, kardeşin nerede?
Öbür odaya gitti.
Yine onların yanında.
(Nisan) O, çok aptal bir çocuk!
(Duygusal müzik)
Nisancığım, bunu konuşmuştuk ama seninle.
Doruk, babasına kavuştuğu için çok mutlu şu anda.
Çok heyecanlı...
...ve olabildiğince, babasıyla vakit geçirmek istiyor.
Biz de ona, anlayış göstermeliyiz.
(Bahar) Değil mi?
Ama...
Ama ne?
Yok bir şey.
(Duygusal müzik)
Baban bana bir şey söyledi.
Onu, Ali'yi öperken görmüşsün...
...ve üzülmüşsün.
(Bahar) Doğru mu?
Üzüldün mü?
Hayır. Üzülmedim.
Aferin benim kızıma.
Ben de öyle tahmin etmiştim.
Şu yüzünü, aç birazcık ya.
Kızımın güzel yüzünü, bir göreyim.
Nisan, üzülmez böyle bir şeye. Niye üzülsün, dedim.
Ama tabii...
...belki...
...o da dedim, seni çok özlediği için...
...belki azıcık üzülmüş olabilir, dedim.
Çok azıcık ama.
Yani, şu kadarcık falan.
(Bahar) Hatta bu kadarcık.
Belki o kadarcık olabilir.
(Öpücük sesi)
Belki de.
Anneciğim, onlar senin kardeşlerin...
...ve babanın onları sevmesi kadar, doğal bir şey yok.
Tabii ki onları da sevecek.
(Bahar) Mesela ben seni seviyorum diye, Doruk'u sevmiyor muyum?
Ya da Ceyda ablanı seviyorum diye, Yeliz teyzeni sevmiyor muyum?
Ya da sen, Doruk'u seviyorsun diye, beni sevmiyor musun?
Babanı sevmiyor musun?
(Bahar) İnsan kalbi, o kadar büyük ki...
...bir sürü sevgiyi içine sığdırabilir.
Bir sürü!
Dört kardeş oldunuz şimdi.
Bu çok güzel bir şey.
Büyüdüğünüz zaman, birbirinizi hep kollayacaksınız.
Hep seveceksiniz.
Bu dünyada seveceğin, iki kişi daha oldu...
...ve seni seven, iki kişi daha.
Ne kadar güzel bir şey, düşünsene.
Hem sen bir resim yapmıştın, hatırlıyor musun?
Böyle sevgi dolu, kocaman bir aileydi.
Adını da sevgi çemberi koymuştun.
Hatırladın mı?
Hatırladım.
Hem biz seninle biraz, anne kız keyif yapmayalım mı?
Doruk, çok kıpırdanıyor zaten yatakta.
-Evet. -(Bahar) Evet.
(Bahar) Güzelim benim.
Hadi yatalım.
(Duygusal müzik)
Ben sana, Yeliz teyzenle gördüğüm rüyayı anlatmayı unuttum değil mi, hı?
-Evet unuttun. -Evet unuttum.
Şimdi Yeliz teyzenle ben, bir tane çiçek serasındaydık.
Ama bak gülmek yok, tamam mı?
Tamam, gülmem.
İkimiz de biraz tuhaf giyinmiştik.
Gerçi hangimiz daha tuhaf, ben karar veremiyorum ama...
...ikimiz de tuhaftık.
Nasıl tuhaf?
Şöyle...
(Geçiş sesi)
(Hareketli müzik)
(Yeliz) Bahar.
-Gülüm. -(Bahar) Aa Yeliz!
(Bahar) Yeliz, sen ne yapıyorsun burada?
Niye gelinlik giydin?
Gülüm, o kadar para verdik buna.
Kız bir gece giydik ya. Günah, yazık değil mi?
Asıl, sen niye böyle giyindin, baloya gider gibi?
(Bahar) Aa!
Sahiden, ben niye böyle giyindim?
Vallahi, niye giyinmişsen giyinmişsin.
-Çok yakışmış. -Teşekkür ederim.
-Çok güzel değil mi burası? -Evet, çok güzel burası Yeliz.
(Bahar) Mis gibi de kokuyor.
Pardon bakar mısınız?
Baba!
(Bahar) Baba.
Sen, sen ne yapıyorsun burada?
-Sahi mi? -(Bahar) Evet babam.
Baba, ben seni çok özledim.
Ama sen, nasıl buradasın? Sen öldün.
Çok oldu öleli.
(Duygusal müzik)
Teşekkür ederim.
Oh!
Çok güzel. Baksana Yeliz.
Çok güzel gerçekten.
Yeliz, benim en iyi arkadaşım baba.
-Yeliz, o da benim babam. -Çok memnun oldum.
Bahar, sizden çok bahsetti.
(Duygusal müzik)
Bana mı?
Teşekkür ederim.
Hayatımda gördüğüm, en güzel gül.
-Bahar, ne kadar güzel değil mi? -Çok güzel.
İstiyorsan sana vereyim bunu ha? Hem bak, elbisene daha çok yakışır.
(Duygusal müzik)
Tamam, bende kalsın.
(Duygusal müzik)
Baba.
Belki dışarı çıkmıştır gülüm.
Gel bakalım.
(Bahar) Baba.
Baba.
(Bahar) Baba neredesin?
Baba.
(Gök gürültüsü sesi)
Baba.
(Gök gürültüsü sesi)
(Yağmur sesi)
Yağmur başladı.
Yok.
Vallahi başladı gülüm.
Bir tek, bana mı yağıyor?
(Yağmur sesi)
Bir tek bana yağıyor gülüm.
Gülüm, sen üşüme olur mu?
Bahar...
...başını kapat gülüm.
(Yeliz) Yine hastalanma.
Kapa gülüm sen.
(Kuş cıvıltısı sesi)
Baba bir kerecik öpseydim seni, öyle gitseydin.
(Yeliz) Bahar...
...baban burada.
(Yeliz) Gel bak, buradayız.
Yeliz!
-Yeliz neredesin? -(Yeliz) Buradayım gülüm.
(Yeliz) Buradayım. Burası çok güzel.
Yeliz neredesin?
(Yeliz) Bahar, baban burada.
-(Yeliz) Buldum onu, gel. -Yeliz!
(Müzik)
(Yeliz) Burası çok güzel.
(Yeliz) O kadar güzel ki anlatamam.
(Müzik)
(Geçiş sesi)
(Nisan) Sonra?
Sonra ben uyandım.
Bu kadar.
Bulamadın mı babanı?
Yok, bulamadım.
Üzüldün mü?
Hayır, üzülmedim. Aksine, çok mutlu oldum.
Rüyada onu, azıcık görmüş olmak bile beni çok mutlu etti.
Çünkü onu çok özlemişim.
Hem zaten, Yeliz teyzen de dedi. Burası çok güzel, dedi.
Demek ki dedim, babam olduğu yerde çok mutlu.
-O zaman çok güzel rüyaymış. -Evet, öyleymiş.
Ama keşke Yeliz teyze, elindeki çiçeği düşürmeseymiş.
Sakar Yeliz teyze.
Hadi yatalım artık. Kapa ışığı.
(Oyun sesi)
Hadi bakalım, bu kadar oyun yeter. Artık uyku vakti.
İstersen yarın yine oynarsın, tamam mı?
Olur.
Sen de mi uyuyacaksın?
Ben uyumayacağım. Biraz uzanıp, kitap okuyacağım.
(Doruk) Ne kitabı?
Bu bir roman.
(Doruk) Ne anlatıyor?
Uyurgezerlerle ilgili, bir şeyler anlatıyor.
Onlar ne?
-Uyurgezerler mi? -Evet.
Bazı insanlar geceleri, uyurken farkında olmadan kalkıp, evde gezerler.
Onlara uyurgezer denir.
-Uyanmazlar mı? -Hayır, uyanmazlar.
Sen uyur geziyor musun?
Bence gezmiyorum ama belki farkında olmadan, kalkıp geziyorumdur.
Belki, ben de uyur geziyorumdur.
Bence sen, uyur gezmiyorsun.
Çünkü dün gece burada, hiç kalkmadan uyudun.
Keşke gezsem.
(Kapı açılma sesi)
(Müzik)
Oğlum, sen babayla mı uyumak istiyorsun bakalım?
Hadi o zaman, sımsıkı sarılalım.
Hadi bakalım. Gel oğlum.
Aslan parçam.
Hani sımsıkı sarılmadın. Hah!
(Öpme sesi)
(Müzik)
(Televizyondan gelen sesler)
Sağ ol Hatice. Çok iyi geldi bu.
-Biraz daha yapayım ister misin? -Yok.
Yoruldun sen de yavaş yavaş yatalım artık.
Ama sen yatmadan önce, bir Ceyda'yı ara.
(Hatice) Merak etme. Aklımda o.
Tabii, tabii arayın Ceyda'yı.
Hatta telefon burada.
(Tuş sesleri)
(Arama tonu)
Alo. Ceyda.
-Nasılsın? -(Ceyda ses) İyiyim.
Ben şey yaptım... Bulaşıkları makineye koydum.
Ortalığı toparladım, evi de elektriğe tuttum. Öyle.
(Hatice ses) Aman, iyi yapmışsın.
Bak bir şey lazım olursa, saat kaç olursa olsun bizi ara, tamam mı?
Olur, tamam. Ararım.
-Hadi iyi geceler. -(Hatice ses) İyi geceler.
(Müzik)
-(Enver) Nasılmış? İyi miymiş? -İyiymiş.
Ee?
Ablamdan haber var mı? O nasılmış?
Çok iyiymiş o, harikaymış. Çok mutlularmış Sarp'la beraber.
Ben öyle sanmıyordum ama sen öyle diyorsan.
Niye öyle söyledin sen?
Çünkü duyduğuma göre, Pırıl ve çocukları da oradaymış.
Ne?
Yani eski eşlerin, romantizm yapmaları için pek uygun bir ortam değil.
Sen nereden öğrendin, Pırıl'ın orada olduğunu?
Hmm...
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Pırıl dış ses) Bazı insanlar geceleri...
...uyurken farkında olmadan, kalkıp evde gezerler.
(Pırıl dış ses) Onlara uyurgezer denir.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Tuş sesleri)
(Münir) Buyurun Pırıl Hanım?
Münir, şimdi beni iyi dinle. Fazla vaktim yok.
Sarp, baskın haberini nereden öğrendiğimi sordu.
Ben de senin haber verdiğini söyledim.
Ama bu doğru değil.
(Pırıl) Doğru olup olmaması, umurumda bile değil.
(Pırıl) Ben böyle istiyorum.
(Pırıl) Sarp Bey soracak olursa, aynen bu şekilde anlatırsın.
Pırıl Hanım ama Suat Bey?
-Sarp Bey ona düşman olacak. -Şu an Suat Bey umurumda değil.
Pırıl teyze, uyku gezer mi?
(Müzik)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
Annem de mi uykuda gezen?
Ay!
(Müzik)
Ben de oturuyordum öyle. Uyku tutmadı da.
Bahar.
Seninle bir şey konuşmak istiyorum.
(Müzik)
O gün seni, otele getirten...
...çocuklarını kaçırtan ben değilim.
Lütfen buna inan.
Hem ben böyle bir şeyi, nasıl yapabilirim?
Benim de çocuklarım var.
(Müzik)
(Pırıl) Bir de...
...senden bir ricam olacak.
Kabul etmezsen de anlarım.
Sarp'a...
...beni okulda gördüğünü, söylememeni rica ediyorum.
Öyle mi?
Neden?
Çünkü bunu ona, ben söylemek istiyorum.
En azından bunu yapmama izin verirsen, çok sevinirim.
Birinden duyacaksa, benden duysun.
Gerek yok.
Bilmesi gerekmiyor.
Ne demek bu?
Kocanı istemiyorum demek.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(Arif dış ses) Ya kadın öldü be, öldü!
(Geçiş sesi)
Gel de ben senin, ağzını burnunu kırayım!
Gelsene erkeksen!
Tövbe tövbe.
(Ceyda) Kim o be?
Yeliz'in işe girdiği yerin sahibi.
Tutturmuş, Yeliz avansı alıp kaçtı diye. (Geçiş sesi)
(Ceyda dış ses) O Yeliz'e mi diyor, dolandırıcı diye?
(Ceyda dış ses) (Bip) o benim arkadaşıma, sahtekâr mı diyor?
(Aksiyon müziği)
-Selamünaleyküm. -Aleykümselam abi.
-Çayın var mı? -Var abi. Geç otur sen.
(Aksiyon müziği...)
(...)
Arif bir de şunun yanına tost yapsana.
Yapayım.
Bütün gece uyuyamadım.
Kızcağızın başına gelenlere, o kadar üzüldüm ki.
Ortalık Teksas'a döndü.
(Kadın) Sormayın vallahi. Gencecik kadındı.
(Kadın) Ben de çok üzüldüm.
Buyurun.
-Buyurdum zaten. -Buyurun. Ne bakmıştınız?
Kamil, değil mi?
-Buranın patronu sensin değil mi? -Evet benim. Ne olacak?
Bu olacak!
Sonra bu dükkânı, senin başına yıkacağım! Bu olacak!
Sonra senin o pis çeneni, birden dağıtacağım!
-Allah kahretmesin seni. Dur ya! -(Bip)!
-Kamil bir şeyler yapsana. -Polisi arar mısın? Çabuk polis!
Arayın çabuk.
Hayır, arayamam ki. Telefonum orada.
Arkadaşıma... Arkadaşıma ha!
Ne yapıyorsun? Dur!
Kızım sen ara, benim telefonum... Niçin yapıyorsun?
Sen, benim arkadaşıma hırsız dedin, ha!
Sen, benim Yeliz'ime dolandırıcı dedin, ha!
Yapma.
Ulan ben bunu, senin yanına bırakır mıyım ha?
Ben burayı, dümdüz etmez miyim ha!
Ben bunu, senin yanına bırakır mıyım sanıyorsun!
-Ya siz... -(Bip)!
Hayır, hayır.
-Yapma! -Ne yapıyorsunuz?
(Kadın) Hayır, hayır!
(Cam kırılma sesi)
(Aksiyon müziği)
Hadi.
Şimdi, kimi arayacaksanız arayın.
Babamı uyandırayım mı artık?
Bırak uyusun biraz daha. Tükendi adamcağız.
(Kapı açılma sesi)
Hatice...
...sen konuştun mu Ceyda'yla? Nasılmış?
Yok, konuşmadım. Henüz erken, uyuyordur dedim.
Yok, yok. Arayalım, öğrenelim geceyi nasıl geçirmiş.
-Günaydın baba. -Günaydın.
(Arama tonu)
-Açmıyor. -Ah!
Arif'i arayalım o zaman. Hemen çıksın, baksın.
Hatice, niye aramadın şimdiye kadar?
Benim gözlüğüm yok. Çevir numarayı, ara, ben konuşayım Arif'le.
Dur canım, telaş etme hemen. Belki banyodadır, belki uyuyordur.
Beş dakika bekleyelim. Eğer tekrar açmazsa bu sefer Arif'i ararız.
Beklemeyelim beş dakika. Acil bu. Ara konuşalım, ne olur.
Al canım.
Bir sakin olun. Dokuz canlıdır o.
Bir şey olmamıştır pavyon gülünüze.
(Arif ses) Alo. Hatice teyze.
Yok Arifciğim, benim. Enver. Biz Ceyda'ya ulaşamadık da...
...merak içindeyiz bir çıkıp, iyi mi bakar mısın?
Merak etme Enver abi. Bir şeyi yok Ceyda'nın.
Oh! İyi.
İyi. Oh...
Gidip, Yeliz'in çalıştığı dükkânı dağıtmış.
-Şimdi ona bakmaya gidiyorum. -Ne?
(Arif ses) Sorma Enver abi.
Şikâyetçi olmasınlar diye, rica edeceğim Kamillere.
Yoksa içeri atarlar vallahi.
(Müzik)
Enver abi, ben geldim. Arayacağım ben seni.
Tamam, bekliyoruz biz.
Ne olmuş Enver?
(Müzik...)
(...)
(Bahar) Çok teşekkür ederim Leyla. Zahmet oldu sana.
Eline sağlık.
-Anne. -Efendim canım?
Biliyor musun? Leyla abla, babamların komşusu değilmiş.
-Öyle mi? -Evet.
-Ali'yle Ali... -Ali'yle Ömer, anneciğim.
Ali'yle Ömer.
Niye sen onlara bakmıyorsun? Çirkinler diye mi?
Doruk.
O ne biçim laf öyle?
Ne kadar ayıp? Onlar senin kardeşlerin.
Hiç çirkin olurlar mı? Çok güzeller onlar, çok tatlılar.
Nisan!
İkisi de aynı. Ali'yle Ali işte.
Bence öyle söylemek istemedin. Değil mi?
İstedim.
Nisan!
Tabii ki onlara ben bakıyorum. Leyla abla da bana yardımcı oluyor.
Ceyda abla, Bora'ya bakıyor ya, öyle.
Sen de mi doktorsun?
-Hayır. Ben doktor değilim. -Nesin?
-Ben aslında İngilizce öğretmeniyim. -(Doruk) İngilizce öğretmeni mi?
-(Pırıl) Evet. -Vay...
Ama şimdi çalışmıyorum. Ali'yle Ömer, çok küçük oldukları için.
Büyüdüklerinde, belki tekrar çalışmaya başlarım.
Bence onlar büyümeyecekler.
Doruk.
Ama onlar hiç yemek yemiyorlar.
Minicik kalacaklar, çok minik. Göremeyeceğiz onları.
Belki sen onlara, daha çok yiyin dersen...
...görebiliriz. Abilerisin ya.
Ama o zaman da şişmanlarlar.
(Müzik)
Bana İngilizce öğretir misin?
Eğer sen istersen, öğretirim tabii ki.
Annemle, Nisan'a da öğret.
Yok, ben büyüyünce öğrenirim.
Öğretmenim, ben şimdi öğrenmek istiyorum.
Belki Arif abim biliyordur İngilizce. O da öğretir.
Hayır. O bilmiyor.
Sen al bakayım yumurtanı, soydum. Hadi ye.
Belki biliyordur İngilizce. Hem o üniversiteye gitti.
Ne olacaktı anne?
(Bahar) Ee...
Mühendis.
Evet, mühendis olacaktı.
Ama okulu bıraktı. Çünkü başka işleri vardı.
Arif kim?
Arif abi işte. Bize çok yardım ediyor.
O bizi çok seviyor, biz de onu çok seviyoruz.
-Anne. -Canım.
Arif abiyi arayabilir miyiz? Onu çok özledim de.
Arayamayız. Çünkü hatlar bozuk.
-Telefonlar çekmiyor. -(Doruk) Yoo.
Bozuk değil. Çekiyor.
Hayır oğlum, çekmiyor.
Dün gece Pırıl teyze, telefonla konuştu.
(Doruk) Gördüm ben onu.
(Gerilim müziği)
-Ben mi konuştum? -(Doruk) Evet.
Uykunda gezerken.
(Gerilim müziği)
Dün gece, biz Doruk'la...
...yatmadan önce, uyurgezerlerden bahsettik de herhâlde onu söylüyor.
(Gerilim müziği)
-Hadi bakayım, ye sen de yumurtanı. -Birazdan yiyeceğim.
Peki.
(Gerilim müziği)
(Telefon zili sesi)
Efendim Suat.
Sana araba gönderiyorum. Yarım saatte orada olur.
-Ne arabası? -Seni alacak.
Annemler cenaze evine gitti. Belki beni çağırabilirler.
Kimsenin seni oraya çağırmayacağını, biliyorsun.
Boşuna, bahane üretme ve giyin.
(Müzik)
Acaba bugün ne tür bir fırça yiyip, neyle suçlanacağım?
Uff!
(Sokak ortam sesi)
Ne geldin ki sen oraya?
Ne demek, ne geldin?
Bıraksaydım da hapse mi tıksalardı seni?
Tıksalardı tabii. Böyle, daha mı iyi oldu sanki?
Fesuphanallah.
Bir de zorla özür dilettin, bana o heriften.
Bir de zararı ödeyeceğiz dedin.
Ben nereden bulacağım o kadar parayı?
Ne güzel işte. İki gün içeride yatar, çıkardım. Olur biterdi.
Ceyda, bak benim asabımı bozma!
Hepimiz üzgünüz, tamam mı?
Bir tek sana koymadı, Yeliz'in ö...
...gidişi!
Enver abiye de koydu, bana da koydu.
(Arif) Hatice teyzeye de koydu.
(Arif) Hem o kadıncağız ne yapsın, ha?
Bir taraftan kızı, torunları tehlikede...
...bir taraftan evde manyak Şirin!
Bir de üstüne, bu insanlar sana üzülüyorlar.
(Arif) Kendine gel artık!
Öyle, depresyon falan anlamam ben.
Hem sen demiyor muydun, bunlar zengin işi diye?
Durumun varsa depresyona girersin...
...yoksa kalkar, eşek gibi işine gidersin, diye.
Yok. Ben demiyordum onu, Bahar diyordu.
(Müzik)
Sen diyordun.
Bahar diyordu.
(Hatice) Ceyda!
Anam, bunların nereden haberi oldu be?
Yuh sana Arif! Sen de her şeyi yetiştiriyorsun herhâl?
(Enver) Ah be kızım, ah be kızım!
Olacak iş mi bu? Sen hangi akla hizmet yapıyorsun, böyle bir şeyi?
Tamam, Enver gitme üstüne. Belli ki sinirleri bozulmuş kızın.
Yok, anne bırak söylesin.
Kızsın bana.
Sonuçta baba, böyle bir şey değil mi?
Gerektiğinde çekecek fırçasını.
(Müzik)
Bırak kızsın bana. Benim de bir babam olsun.
Vallahi bu Ceyda, benim beynimi yaktı.
(Enver) Hatice siz...
...Ceyda'yla yukarı çıkın.
Bizim Arif'le bir işimiz var.
Ne işiniz var sizin?
Hatice var bir işimiz işte. Çıkın siz.
Gel kız anne, gel. Çıkalım biz.
(Ceyda) Kızdırmayalım babalığı.
(Müzik)
Ne işimiz var bizim Enver abi?
Arifciğim, bir yere gideceğiz seninle.
Nereye?
(Gerilim müziği)
Efendim, Şirin Hanım giriş yaptı. Yukarı çıkıyor.
(Gerilim müziği)
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
(Gerilim müziği)
(Sandalye çekme sesi)
(Gerilim müziği)
Sanırım cezalandırılıyorum?
Öyle mi?
Neden acaba?
Sana son günlerde, kötü davrandığım için olabilir.
Bilmem.
Belki de sadece, öyle davranmak istiyorsunuzdur.
(Gerilim müziği) (Martı sesleri)
Ne bu?
Benim özür dileme şeklim.
(Suat) Seni, haksız yere suçladığım ve...
...incittiğim için lütfen beni affet.
Sarp'a haber veren, sen değilmişsin.
Özür dilemen yeterliydi. Buna gerek yok.
Ama almanı istiyorum.
(Müzik)
Açmaya korkuyorum ama.
Neden?
(Müzik)
Çok güzel.
-Teşekkür ederim. -Güle güle kullan.
Takmamı ister misin?
Olur.
(Müzik)
Ama bunu, eve giderken çıkartmam gerekecek.
Annemlerin yanında takamam.
(Müzik)
Pek beğenmedin sanırım?
Öyle mi?
Hayır. Çok beğendim.
Çok güzel.
Hayatımda böyle bir şeye sahip olacağımı, hiç düşünmezdim.
Ama?
(Müzik)
Ama...
...doğrusunu istersen, beklediğim bu değildi.
Neydi peki?
(Müzik)
Bir yüzüktü.
Saçmalıyorum ben sadece şu anda.
Bu da çok güzel. Gerçekten ışıl ışıl.
Ben...
Bir şey söyleyelim artık. Yiyecek bir şeyler. Çünkü...
...hem çok vaktim yok, bir de çok acıktım.
(Müzik)
(Sokak ortam sesi)
(Kafe ortam sesi)
Ne yapalım Enver abi? Oturalım mı böyle?
Olur. Gel.
(Kafe ortam sesi)
Enver abi, şu tezgâhın arkasına geçen.
-(Enver) Ha o mu? -(Arif) Evet o.
Merhaba. Ne alırsınız?
Biz aslında, Emre Bey'le konuşmak istiyorduk.
Bence bugün konuşmayın.
Siniri tepesinde! Çalışanlardan ikisi domuz gribi olmuş...
...gece yarısı arayıp beni çağırmak zorunda kaldı.
(İdil) Ben de ilk başta dedim, neden geliyorum domuz gripli yere ama...
...sonra para tatlı geldi tabii ki.
Yine de çok istiyorsanız, çağırayım.
Çok istiyoruz.
Olur.
Ama böyle beleşe masa işgal etmeyin. Ne içersiniz?
-Çayınız var mı? -Var.
İyi. Biz iki çay alalım o zaman.
(İdil) Okey.
(Enver öksürme sesi)
Ağız kısımlarını elle tutmayalım. Tamam mı?
-Şu masa seninle görüşmek istiyormuş. -Tamam. Sen işine bak.
(Emre) Bezleri buraya koy.
Merhaba. Beni sormuşsunuz.
Aa, sizinle tanıştık. Ceyda'nın orada değil mi?
-Evet. -Arif’ti değil mi?
-Arif. -Merhaba
-Enver ben. -Çok memnun oldum.
Enver Bey, Bahar’ın...
-Babasıyım. -Öyle mi? Hoş geldiniz.
Lütfen ayakta kalmayın. Buyurun oturun.
-(Emre) Tekrar hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
Ben size teşekkür etmek istedim.
(Enver) İlgilenmişsiniz kızımla. Evine kadar gelip, aramışsınız.
"Kendini toplayınca işi hazır, merak etmesin" demişsiniz.
Bu zamanda, böyle insan bulmak zor.
Yok, olur mu öyle şey.
Ben Bahar'ın burada çalışmasını, gerçekten çok istiyorum
(Emre) Daha ilk görüşte, ne kadar düzgün bir insan olduğu...
...hemen anlaşılıyor.
Gerçekten öyle.
Sağ olun. Eksik olmayın.
Biz aslında Bahar için gelmedik.
Ceyda için geldik.
(İdil) Çaylar!
İdil Hanım bakar mısınız?
Zahmet olmazsa, şurayı silebilir miyiz?
(Kafe ortam sesi) (Müzik)
Görüyorsunuz işte. İyi bir çalışan bulmak, o kadar kolay değil.
O yüzden, Bahar'ın kapısına kadar gittim sordum.
Bu arada, çok pardon. Ceyda diyordunuz.
Arif dedi ki; Ceyda sizin arkadaşınızmış.
(Arif) Siz onu görünce, çok sevinmişsiniz.
Ben de bundan cesaret alıp, buraya geldim.
Ceyda çok kötü durumda.
(Enver) Başına kötü bir şey gelecek diye, korkuyoruz.
Bugün gidip, bir dükkânı dağıttı.
Cam çerçeve, ne varsa aşağıya indirmiş.
Tabii, bunu burada söylemem doğru olur mu bilmiyorum ama...
Dükkân mı dağıtmış?
(Emre) Bir insan, hiç değişmez mi? Deli Ceyda ya!
Kim bilir, kim canını sıktı? Biliyor musunuz, bu çocukken de böyleydi.
Huyu bu. Yapacak bir şey yok.
Kimin dükkânını dağıtmış peki?
Öldürülen arkadaşının çalıştığı dükkânı.
Anladım.
(Kafe ortam sesi) (Duygusal müzik)
Suat Bey, size bir türlü ulaşamadım.
Özel bir işim vardı.
(Kapı açılma sesi) Ne oldu? Önemli bir şey mi var?
(Kapı kapanma sesi)
Pırıl Hanım, dün gece geç saatte beni aradı.
Ne söyledi?
Sarp Bey...
...Pırıl Hanım'ın baskını nereden öğrendiğini, sorguluyormuş.
-O da benden öğrendiğini söylemiş. -Neden?
Dedi ki; Sarp Bey bana sorduğunda...
...ben öğrendim, Pırıl Hanım'a söyledim diyecekmişim.
Sizin haberiniz olmadan, ona söylemişim gibi.
(Suat) Bir türlü anlayamıyorum.
Pırıl neden, nereden öğrendiğini söylemiyor?
Neden, senden öğrendiğini söyleme gereği duyuyor?
Resmen satıyor beni!
Evet. Yaptığı şey bu.
Sizi, güvenilmeyen adam ilan ediyor ve...
...bunu yaparken de...
...kendisinin ve benim, Sarp Bey'e olan sadakatimin altını çiziyor.
Yapmaya çalıştığı şey bu.
Ama itiraf etmeliyim ki çok akıllıca.
(Münir) Sonuçta, sizin kızınız Suat Bey.
Olayları çok boyutlu düşünebilmesine şaşırmamalı.
Ama yine de bu durum...
...Pırıl'ın, nereden öğrendiğini açıklamıyor.
(Münir) Bence açıklıyor ama...
...siz görmek istemiyorsunuz.
(Gerilim müziği)
Gidebilirsin.
(Telefon zili sesi)
Sarp Bey!
Aç bakalım.
Efendim Sarp Bey?
Hemen buraya gelmeni istiyorum.
(Münir ses) Bu hiç doğru olmaz Sarp Bey.
Zaten Pırıl Hanım'ı oraya getirerek, sizi bir kez tehlikeye attım.
-Yeniden oraya gelemem. -Geleceksin!
Güvenli bir yol bulacaksın ve bugün geleceksin.
Bana açıklamak zorunda olduğun, bazı konular var.
(Suat) Ne diyor?
Oraya gitmemi istiyor.
Git bakalım.
Derdi neymiş öğren.
(Gerilim müziği)
(Müzik)
Hıı!
Şimdi seni nereye saklayacağım?
(Müzik)
Lütfen bir şey olma.
(Müzik)
(Ceyda) Kız anne...
...sen gene, babalığa söyleme de böyle söylediğimi.
Yani...
...benim içim rahatladı vallahi.
(Ceyda) Yani öyle kırıp dökünce ortalığı, bir ferahlık geldi.
(Ceyda) Hele o kıyafetlerin üzerine, çamaşır suyunu döktüm ya...
...sanırsın gelin hamamı yapıyorum. Öyle iyi geldi yani.
(Bardak sesi)
(Kapı vurulma sesi)
Ben bakarım.
-(Hatice) Buyurun. -Merhaba.
-(Hatice) Merhaba. -(Emre) Emre ben.
(Emre) Ceyda'ya bakmıştım ama.
Evde mi acaba?
-Anne yok de. Anne, anne-- -(Hatice) Ceyda burada
(Hatice) Ceyda.
(Hatice) Ceyda kızım, bir beyefendi seninle görüşmek istiyor.
Ceyda.
(Müzik...)
(...)
Ben çizgi filim izlemek istiyorum.
İzleyemeyiz. Televizyon bozuk.
Öğretmenimin bilgisayarı var.
Ama internetimiz yok.
Hem o senin öğretmenin değil ki.
Ben ona öğretmenim diyeceğim.
Nisan!
(Kapı vurulma sesi)
Nasıl korktum, öyle bir anda değil mi kapı çalınınca?
(Bahar) Nasıl dalmışsam boyamaya.
Herhâlde abilerin suyu bitti. Onun için geldiler.
Ben bir bakayım. Hadi siz devam edin boyamaya. Geliyorum ben.
(Müzik)
-Merhaba. -Bahar Hanım merhaba.
Lütfen endişelenmeyin. Ben, Sarp Bey için çalışıyorum.
(Münir) Kendisi burada mı?
(Gerilim müziği)
Evet. Buyurun, içeride.
(Gerilim müziği)
Sarp mutfakta.
Babam bize, tavuk yapıyor.
Öyle mi?
(Kapı açılma sesi)
Çocuklar, tavuğun yanında ne yapayım?
Pilav mı, patates kızartması mı?
-Patates kızartması. -Pilav.
O zaman, her ikisinden de yapacağız.
Sarp...
Münir, gelmişsin.
-Geldim Sarp Bey. -Sesine ne oldu?
Biraz üşütmüşüm.
Öğlen telefonda konuştuğumuzda, hiçbir şey yoktu.
Öğlen iyiydim, sonradan kötüleştim.
Gel, mutfakta konuşalım.
(Gerilim müziği)
Biz boyamaya devam edelim.
-Ben boyamak istemiyorum. -Neden?
Çünkü bize yalan söylüyorsunuz.
-Ne yalanı kızım? -Babam o adamla konuşmuş.
Ama siz, bize telefon yok diyorsunuz.
Nisan, inan ben bilmiyorum.
Belki yanlış duymuşsundur.
Babana sorarız sonra.
Ben boyama yapmak istemiyorum.
(Leyla) Nisancığım...
...annen izin verirse, biz seninle biraz bahçeye çıkalım mı?
Olur. İster misin?
İsterim.
-Ben de, ben de. -(Bahar) Tamam.
Hadi hep beraber çıkalım. Hem hava da güzel.
Ben de biraz, nefes almış olurum.
-Teşekkür ederim Leyla Hanım. -Rica ederim.
Suat beni, gözden çıkarttı yani?
Kızını sevmediğinizi ve...
...onu terk edeceğinizi düşünüyor.
Sana teşekkür ederim.
Hem de çok teşekkür ederim.
(Sarp) Suat'a rağmen, haber vererek hem beni...
...hem Bahar'ı hem çocuklarımı kurtardın.
Ben sadece...
...senin Suat'a sadık olduğunu bilirdim ama...
...ne yalan söyleyeyim, şaşırdım doğrusu.
Sarp Bey, sizinle çok şey yaşadık.
İyi biri olduğunuzu biliyorum.
Talihsiz olduğunuzu da.
Ama bunlarda, benim de suçum var.
(Münir) Şirin, Bahar Hanım'ın öldüğünü söylediğinde...
...hemen inanmamalıydım.
Daha çok araştırmalıydım.
Yani, size bir borcum vardı.
(Müzik)
Ödedin.
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
Vayy!
Bu araba kimin?
Bu araba sizin.
Nisan...
…duydun mu? Araba bizimmiş.
-Gerçekten mi? -(Doruk) Evet.
Binebilir miyiz?
Tabii ki binebilirsiniz Küçük Bey.
(Doruk) Anne, binebilir miyiz lütfen?
-(Nisan) Binebilir miyiz? -Lütfen, lütfen.
-İçini çok merak ettik. -(Doruk) Lütfen, lütfen, lütfen.
Başka bir gün bineriz. Tamam mı?
Hem bugün hava çok güzel. Gelin, bahçede oynayalım.
-(Doruk) Lütfen, lütfen. -Bir kere, bir kere.
İçine bakıp, hemen çıkacağız. Ne olur bakalım. Çok merak ettik.
(Doruk) Lütfen. Ne olur.
Bahar Hanım, merak etmeyin bir sorun olmaz.
(Kuş cıvıltısı sesleri) (Köpek havlama sesi)
-Tamam, binin ama çok kısa. -(Nisan) Yaşasın. Tamam.
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
(Kapı açılma sesi)
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
Vayy!
Çok güzelmiş.
Bu nedir?
Tablet galiba.
(Fevzi) O televizyon.
Televizyon mu?
Açayım ister misiniz?
-Olur. -(Doruk) Evet.
İyi. Hadi bakalım.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik) (Kuş cıvıltısı sesleri)
Açıldı mı ekran?
Gerçekten televizyonmuş.
(Gerilim müziği)
Yeliz teyze!
(Gerilim müziği)
Bunun sesi açılabiliyor mu?
-(Fevzi) Nereden açılıyordu bu? -Açabilir miyiz?
(Gerilim müziği)
Fevzi abi!
(Şarjör sesi)
(Gerilim müziği)
Nisan! Nisan! Doruk!
(Bahar) Bırak! Bırak!
(Bahar) Nisan, Doruk çıkın arabadan! (Araba çarpma sesi)
(Bahar çığlık sesi) (Bahar) Sarp!
-Bırak! Bırak! -Bahar Hanım, biz bakalım. Sakin olun.
(Bahar) Sarp! Bırak! Ya bırak!
(Bahar) Ya bırakın! Sarp! Sarp!
(Münir) Sarp Bey, siz çocukları alıp eve gidin.
Gel kızım.
-(Münir) Kapıları kapatın. Leyla sen de. -(Fevzi) Çabuk, çabukl!
Sarp Bey'in yanında kal. Çabuk çabuk!
Sarp Bey'i koruyun! Leyla, sen de eve geç!
(Fevzi) Sarp Bey'in çevresinde kalın!
Geçin içeri, geçin! Geçin!
(Sarp) Bahar hadi, Bahar!
(Gerilim müziği)
(Münir dış ses) Bahar Çeşmeli. (Geçiş sesi)
...Nisan ve Doruk'un annesi. Sarp Çeşmeli'nin ilk karısı.
(Nisan - Doruk ses) (Üst üste konuşma)
Nisan! Doruk!
Söylediklerimi yaparsan, çocuklarının başına bir şey gelmez.
(Geçiş sesi)
(Münir dış ses) Çocuklarını tekrar görmek istiyorsan, sesini kes!
(Gerilim müziği)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temur - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
(...)
(Jenerik müziği)